Tutorial: eenvoudig (illegale) ‘droneshots’ maken in Google Earth Studio

Als dronevlieger heb je te maken met nogal wat regels. Zo mag je uit veiligheidsoogpunt niet boven bebouwing en wegen vliegen, en in verband met de privacy is het ook niet de bedoeling dat je boven tuinen en parken vliegt. Daar komt bij dat steden als Amsterdam en Rotterdam dichtbij vliegvelden liggen, waardoor dronevluchten al helemaal uit den boze zijn. Toch is er nu een manier om mooie aerial shots te maken van bijvoorbeeld het centrum van Amsterdam of het Binnenhof in Den Haag: met Google Earth Studio. Je drone hoeft er niet voor de lucht in en het maken van (illegale) ‘droneshots’ van deze steden is nu een fluitje van een cent.

Google Earth Studio

Misschien was je al bekend met Google Earth, een programma van Google waarmee je de aarde in drie dimensies kunt verkennen. Als basis voor de software maakt Google gebruik van dezelfde satellietopnamen als in Google Maps. Maar in de loop der tijd is daar veel informatie aan toegevoegd, zoals complete 3D modellen van steden, gebouwen, bruggen en bergen. Ook kunnen in Google Earth allerlei informatielagen worden toegevoegd. Het programma is dan ook zeer populair bij studenten en journalisten.

Helaas bood Google Earth weinig mogelijkheden om complexe animaties te maken. Filmmakers en animators bij nieuwsdiensten maakten wel gebruik van Google Earth, maar de tool was niet echt weggelegd voor onervaren gebruikers. Daar komt verandering in met Google Earth Studio, een webbased programma (je hoeft dus niets te downloaden of te installeren) waarmee je eenvoudig video’s kunt maken op basis van zelf te programmeren camerabewegingen en die in hoge kwaliteit gerenderd kunnen worden.

Voordat je enthousiast aan de gang wilt gaan: jammer genoeg is de software nog niet zomaar te gebruiken. Aanvankelijk richt Google zich op gebruikers die werkzaam zijn bij nieuwsmedia en onderwijsinstellingen. Het is wel mogelijk om een aanvraag in te dienen, dan wordt je op een wachtlijst geplaatst die door medewerkers van Google Earth wordt verwerkt. Ik wist op die manier toegang te verkrijgen en kon dus een paar dagen na de release al wat testen doen met de software, en die zijn veelbelovend.

Keyframe editor

De basis van Google Earth Studio wordt gevormd door een keyframe editor, die je in staat stelt om cameraposities te definiëren en deze op een tijdlijn te laten veranderen. Je kunt de posities zelf instellen of gebruik maken van een aantal animatietemplates. Die doen sterk denken aan de intelligent flight modes die we ook wel kennen van moderne drones, zoals POIs (een cirkelvormig traject rondom je onderwerp) en Quickshots zoals Helix en Selfie.

Je begint een nieuw project door – je raadt het al – op de knop ‘New project’ te klikken. Daar geef je een naam aan het project en kun je de resolutie instellen (in dit voorbeeld 1080p HD, maar ook 4K is mogelijk), alsook de framerate en gewenste lengte van de video.

Cameraview en timeline

Eenmaal in de editor begin je met een scherm dat in twee delen is opgebouwd. De bovenste helft van het scherm wordt ingenomen door de cameraview op het stukje aarde dat je in beeld wilt brengen. Je kunt eenvoudig in- en uitzoomen en de weergave in 3D roteren, net zoals je dat gewend bent in Google Earth. Het blijkt dat Google beschikt over aardig gedetailleerde 3D modellen van steden als Amsterdam, Den Haag en Rotterdam. Helaas zijn kleinere steden en dorpen zo plat als een dubbeltje: Naarden Vesting bijvoorbeeld kun je (nog) niet in 3D bekijken en dus ook niet in 3D animeren.

In de onderste helft van het scherm vind je de timeline. Wie gewend is om te werken met pakketten als Final Cut Pro of Adobe Premiere (of andere niet-lineaire videobewerkingssoftware) zal de basis snel onder de knie krijgen: in essentie is het een kwestie van een eerste camerastandpunt bepalen, een volgend keyframe aanmaken met een andere camerapositie en -richting, en zo verder, totdat je de gehele beweging hebt gedefinieerd.

Om de camerabewegingen zo natuurlijk mogelijk te maken biedt de keyframe editor allerlei hulpmiddelen zoals Auto Ease, Linear en en Step. Die helpen je om mooi vloeiende bewegingen te maken, zonder dat de camera al te abrupte beeldwisselingen maakt. Eigenlijk net zoals je met een gimbal mooi vloeiende bewegingen kunt maken.

Motion templates

Mocht je niet zoveel ervaring hebben met keyframing of even snel een animatie willen maken, dan is er goed nieuws: Google Earth Studio beschikt ook over motion templates die je binnen een handomdraai een mooi POI-shot laten maken (dat heet dan Orbit), of een dronie-achtig shot (Point to Point). Een spiralend shot behoort ook tot de mogelijkheden. Je geeft op waar de animatie moet eindigen, wat voor soort beweging je wilt maken en vanaf welke hoogte je aan komt vliegen, Google Earth Studio doet de rest.

Check bijvoorbeeld onderstaand voorbeeld, waarbij ik met behulp van de Orbit-template de camera een rondje om het Binnenhof liet vliegen (iets wat je met een drone beter uit het hoofd kunt laten!). Met behulp van de template is het een kwestie van middelpunt bepalen, ‘vlieg’hoogte en de straal instellen, net zoals je gewend bent bij de POI-functie van een drone. Daarna kun je  Google Earth Studio aan het werk zetten om de animatie te renderen en de video te exporteren.

Video exporteren

Het exporteren van je video is een fluitje van een cent. In het exportscherm geef je op wat de bestandsnaam moet worden. Je kunt ook instellen welke range van het totaal aantal frames gerenderd moet worden, en het is mogelijk om de videoresolutie nog aan te passen. Daarnaast kun je aangeven waar het Google Earth-logo geplaatst moet worden: één van de gebruiksvoorwaarden is namelijk wel dat je deze laat staan in je eindproduct.

Het renderen gebeurt in de browser en kan even duren, uiteraard afhankelijk van het aantal frames dat berekend moet worden. Na afloop kun je de animatie in de vorm van een serie jpg-bestanden downloaden. Die zul je nog even met een tooltje moeten omzetten naar een videobestand. Voor de Mac is het gratis programma Time Lapse Assembler ideaal voor dit doel.

Toepassingen

Bekijk onderstaande video van het centrum van Amsterdam, waarbij de camera eerst op satelliethoogte hangt en daarna afdaalt naar de Stopera, om er vervolgens een rondje omheen te draaien. Opvallend is de mate van detail in de textures en de kwaliteit van de video: soms heb je echt even het idee naar een droneshot te kijken.

Dat geeft meteen ook de potentie van Google Earth Studio weer. Mocht je ooit eens een normaal gesproken onmogelijk te maken (lees: illegaal) droneshot willen maken, dan kan Google Earth Studio wellicht uitkomst bieden. Al was het maar voor een kort establishing shot of een snijshot in je uiteindelijke video, aangevuld door ‘echte’ droneshots en natuurlijk je grondbeelden. De kijker ziet het verschil misschien niet eens tussen een droneshot en een shot uit Google Earth Studio.

Eindelijk kun je geheel legaal die droneshots van hartje Amsterdam maken, of het Binnenhof vanuit droneperspectief vastleggen. En wie weet waar Google nog mee komt: misschien kun je op een gegeven moment de stand van de zon wel aanpassen, of het seizoen veranderen… Maar dit is alvast een fantastisch begin. Nog even en je hebt geen drone meer nodig!


Zelf aan de slag met het maken van dronevideo’s? De tweede druk van mijn boek Dronevideo’s maken ligt sinds kort in de winkel!

Videoclip Marco Borsato verkozen tot beste dronevideo van 2018

De videoclip ‘Alsof je vliegt’ van Marco Borsato is door het publiek verkozen tot beste dronevideo van het jaar 2018 in de categorie ‘Luchtfotografie’ van de Drone Awards 2018. De wedstrijd werd voor de vijfde keer georganiseerd door de website drones.nl.

Voor de wedstrijd konden video’s ingestuurd worden in twee categorieën, Luchtfotografie en Racing. Het publiek werd gevraagd om de winnende video aan te wijzen. De videoclip van Marco Borsato’s nummer ‘Alsof je vliegt’ bestaat volledig uit dronebeelden en verkreeg de meeste stemmen in de categorie Luchtfotografie.

Marco Borsato is blij verrast met het winnen van de Drone Award: “Als groot liefhebber van drones krijgt deze award een mooie plaats in mijn prijzenkast.”

Borsato is zelf een fervent dronevlieger, maar maakte de opnames van de videoclip niet zelf. “Alle eer gaat volledig naar de maker van de videoclip”, zo licht Borsato toe. De luchtopnames werden gemaakt door Jelte Keur, bekend van zijn dronevideo van de Utrechtse Domtoren.

In de categorie ‘Racing’ ging de prijs naar Rene Sebastian uit Best. Hij maakte samen met twee vrienden een unieke video met behulp van een 360 graden camera die hij op zijn racedrones monteerde.

De tweede druk van Dronevideo’s maken ligt nu in de winkel!

Droneliefhebbers opgelet! Iets meer dan een jaar nadat de eerste druk van Dronevideo’s maken verscheen en er maar liefst 1.500 exemplaren van het boek verkocht werden is het tijd voor een tweede druk van het boek!

De inhoud van het boek is in grote lijnen hetzelfde gebleven, maar natuurlijk is er wel één en ander geactualiseerd. Zo worden in de tweede druk de nieuwste drones besproken en zijn er wat wijzigingen doorgevoerd in het hoofdstuk over regelgeving. Daarnaast is het boek voorzien van een fantastisch nieuw coverdesign!

Het ISBN van de nieuwe uitgave is 9789463560788. Het boek telt 192 pagina’s en is rijkelijk geïllustreerd met full color afbeeldingen en foto’s. De verkoopprijs is € 31,99. Het boek werd uitgegeven door Van Duuren Media en is onder andere te koop bij Bol.com.

Rillingen over je rug: dit zijn de winnende dronevideo’s van het New York City Drone Film Festival 2018

In New York vond op 3 en 4 maart 2018 de vierde editie van het New York City Drone Film Festival (NYCDFF) plaats. Dronevideomakers van over de hele wereld werden uitgedaagd om video’s in te sturen in een aantal categorieën, waaronder Extreme Sports, News & Docs, Freestyle FPV, Dronie, X-Factor, Landscape & Architecture, Featuring Drones, Showreel en Still Photography.

Na het bekijken van de winnende inzendingen kun je niet anders concluderen dan dat het fenomeen dronevideo wederom tot een hoger niveau is gestegen. Sowieso kun je als beeldmaker die gebruik maakt van drones veel inspiratie opdoen door de winnende video’s te bekijken. Wellicht wordt je zelfs geïnspireerd tot het maken van je eigen meesterwerk, die je dan weer kunt inzenden tijdens een volgende editie van het Dutch Drone Film Festival (DDFF).

EXTREME SPORTS

Titel: CANDIDE THOVEX QUATTRO 2

NEWS AND DOCS

Titel: THE BIG UGLY
Maker: MAQUINA VOADORA

FREESTYLE FPV

Titel: MUSCLE UP
Maker: ROBERT MCINTOSH

DRONIE

Titel: THE LAST DRONIE
Maker: CHRIS CASTOR

X-FACTOR

Titel: KINGDOM OF THE WILD
Maker: MIKE BISHOP

LANDSCAPE AND ARCHITECTURE

Titel: OTTSJO NY AIR AND TIMELAPSE
Maker: MARCUS MULLER

FEATURING DRONES

Titel: BOSTON RISING
Maker: COLIN BURGESS

SHOWREEL

Titel: V8
Maker: HOLGER HIRSCH

STILL PHOTOGRAPHY

Titel: FOOTBALL ISLAND
Maker: BRENT DE BLESER

DJI dicht gat tussen Osmo en Ronin met Ronin-S stabilizer voor compactcamera’s

Aan de vooravond van de Consumer Electronics Show (CES) 2018 in Las Vegas heeft DJI een nieuwe handheld stabilizer aangekondigd voor compactcamera’s en kleine spiegelreflexcamera’s (DSLRs). De Ronin-S vult het gat op tussen de Osmo (Pro) en de grotere Ronin (M, MX, 2) stabilizers die het bedrijf eerder op de markt bracht.

Gat tussen Osmo en Ronin

De gimbaltechnologie waar DJI groot mee is geworden is allang niet meer het exclusieve domein van drones. Voor het maken van stabiele beelden op de grond introduceerde DJI als eerste de Osmo stabilizer, later opgevolgd door de Osmo Pro en de Osmo Mobile voor smartphones. Voor professionele cameramensen waren er de Ronin (2), Ronin-MX en Ronin-M.

In de praktijk blijkt echter dat de Ronin vaak wat te groot en log is om onderweg mee te werken, terwijl de Osmo een paar belangrijke nadelen heeft (zoals het steeds moeten maken van een wifiverbinding na het inschakelen). Steeds meer filmmakers grijpen daarom terug op handheld stabilizers in combinatie met een compacte systeemcamera zoals de Panasonic GH5 voor het maken van cinematische grondbeelden, als aanvulling op hun luchtopnamen.

Daar speelt DJI nu op in met de Ronin-S / Ronin-S Mirrorless. Deze stabilizer kan in één hand worden gehouden en kan gebruikt worden met camera’s zoals de Canon 5D, Panasonic GH4 en GH5 en Sony Alpha. Niet alleen kun je vanuit de hand stabiele beelden schieten tijdens het lopen, fietsen of rijden, ook kun je de gimbal programma’s als Panorama, Hyperlapse, Track en CamAnchor laten uitvoeren.

Snel gebruiksklaar

De stabilizer wordt aangedreven door een smart battery. Het systeem is snel gebruiksklaar, iets wat je van de Osmo (Pro) niet kunt zeggen. Dankzij een kleine ergonomisch vormgegeven joystick kun je met je duim de camera laten pannen of tilten. Het systeem kan overweg met zoomlenzen en de stabilisatie kan ook overweg met lenzen die optisch gestabiliseerd zijn.

Voor professionele gebruikers is het goed om te weten dat de Ronin-S desgewenst uitgevoerd kan worden met een dubbel handvat, voor extra precisie. Ook kun je de Ronin-S monteren op een buggy of jib, om zodoende vanuit  bijzondere perspectieven te filmen zonder daarbij concessies te doen aan de stabiliteit van de beelden. Voor een precieze focuscontrole is het mogelijk om de optionele DJI Focus Command Unit te monteren.

Beschikbaarheid

De Ronin-S komt in het tweede kwartaal van 2018 op de markt. Een verkoopprijs is nog niet bekend gemaakt. Tegelijk met de Ronin-S heeft DJI ook een opvolger van de Osmo Mobile aangekondigd, de Osmo Mobile 2. Die stabilizer kan gebruikt worden om video-opnamen die je met je smartphone maakt te stabiliseren.

Deze korte Hollywoodfilm werd in zijn geheel geschoten met een iPhone en een drone

Heb je voor een Hollywoodproductie honderdduizenden dollars aan camera-apparatuur nodig? Nee, allang niet meer: tegenwoordig kun je als filmmaker met een smartphone en een eenvoudige drone films maken met een extreem hoog cinematisch gehalte. Dat bewijst filmmaker Zack Snyder met zijn korte film Snow Steam Iron, die in zijn geheel werd gefilmd met een iPhone en een DJI drone.

De film duurt slechts vier minuten, maar in die korte tijd weet Snyder een zeer beklemmende sfeer op te wekken. Dat doet hij middels grauwe scenes, waarin flink wat geweld en bloed is te zien. De film werd in slechts een paar dagen tijd opgenomen, met behulp van vrienden en familie.

Door de unieke camerastandpunten, het veelvuldig toepassen van slowmotion, het gebruik van dolly’s voor de vloeiende camerabewegingen, en een paar aerial shots roept de film absoluut het idee op dat je naar een professionele Hollywoodproductie zit te kijken. Aan accessoires beperkte Snyder zich tot een Zeiss ExoLens, een Kessler Pocket Dolly en een DJI Osmo Mobile. Voor het instellen van de iPhonecamera gebruikte hij de FiLMiC Pro app.

Het blijkt maar weer dat de tools voor het maken van professionele video’s tegenwoordig letterlijk binnen ieders handbereik zijn. Creativiteit en storystelling, daar draait het om. Dat bleek onlangs trouwens ook al tijdens het Dutch Drone Film Festival. Ook daar waren films te zien met een hoog cinematisch gehalte, geproduceerd met tools die letterlijk in je rugzak passen.

‘Ook een dronevideo moet een verhaal vertellen’

Maar liefst 80 video’s werden er ingezonden voor de eerste editie van het Dutch Drone Film Festival, dat op 8 september 2017 plaatsvond in VUE Cinemas Hilversum. De jury was positief over het niveau van de inzendingen, maar er was ook kritiek te horen: te weinig video’s vertelden een verhaal.

Screenshot uit ‘A.I. Revolt’, volgens de jury één van de weinige inzendingen met een sterke verhaallijn

Onvoldoende diepgang en opbouw

Volgens de juryleden zijn er in sommige inzendingen prachtige dronebeelden verwerkt, maar dat is niet genoeg om met een prijs naar huis te gaan. Jurylid Pieter Broertjes: “Ik mis in sommige video’s een verhaal. Soms heb je meer het idee dat je naar een promotievideo voor een vakantiebestemming zit te kijken. De opnamen zijn prachtig, maar het boeit de kijker niet voldoende.”

Ook fotojournalist Eric Brinkhorst mistte diepgang en opbouw in een aantal inzendingen. “In sommige video’s zit teveel herhaling, de video’s duren te lang. In de montage moet er echt flink gesneden worden. Een paar video’s bevatten prachtige beelden, maar zijn toch eentonig.”

Drie video’s met een verhaal

Drie video’s die volgens de juryleden wel echt een verhaal vertelden zijn de korte sciencefictionvideo ‘A.I. Revolt’ van Maarten Slooves (categorie: Abstract & Kunstzinnig), de mini-docu ‘Krakend IJs’ (categorie: Natuur) van Thomas Roos en de reisvideo ‘The hidden islands’ (categorie: Internationaal) van Matthias Wesselink.

Juryvoorzitter Wiebe de Jager: “In deze drie video’s zien we niet alleen een mooie afwisseling van droneshots met grondbeelden, ook wordt je als kijker meegenomen in een storyline. De tijd dat je met alleen luchtopnamen de kijker kon boeien ligt nu echt achter ons. De lat is wat dat betreft een stuk hoger komen te liggen. Een drone is geen doel op zich meer, maar een middel. Je zult je als dronevideomaker dus verder moeten ontwikkelen op het gebied van storytelling en montage, wil je volgend jaar in de prijzen vallen.”

Hieronder kun je de drie video’s bekijken die volgens de jury een sterke verhaallijn hebben. Alle winnende video’s zijn terug te zien op Dronewatch.

A.I. Revolt, door Maarten Slooves

Krakend IJs, door Thomas Roos

The hidden islands, door Matthias Wesselink

Kakadu National Park voor het eerst gefilmd met een drone

Op zo’n 250 kilometer afstand van de Noord-Australische stad Darwin ligt Kakadu National Park, één van de grootste nationale parken ter wereld. Het park staat bekend om de unieke flora en fauna. Niet alleen vind je er de gevreesde ‘salties’ (zoutwaterkrokodillen), ook biedt het park levensruimte aan talloze waterbuffels, wallaroes en vogels.

Normaal gesproken is het strikt verboden om met een drone opnamen te maken in het park, mede uit respect voor de aboriginals die er wonen. Maar voor de toeristische organisatie Tourism Northern Territory werd onlangs voor het eerst een uitzondering gemaakt. Een team van Salty Wings trok er met een DJI Inspire 1 op uit om de roodkleurige rotsformaties, stille meren en prachtige watervallen vanuit de lucht vast te leggen. Het resultaat mag er wezen. Geniet met ons mee van A Journey Through Kakadu!

Mavic Pro: hoe houd ik de sluitertijd gelijk bij wisselende lichtomstandigheden?

Wie zich enigszins verdiept heeft in de beste instellingen voor het maken van video-opnamen kent ongetwijfeld de volgende vuistregel: ideale sluitertijd = 2x de framerate. Dus bij een framerate van 25 fps kies je een sluitertijd van 1/50 seconde, en bij 50 fps kies je voor 1/100. Bij langere sluitertijden loop je het gevaar dat het beeld onscherp wordt, bij kortere sluitertijden kan het beeld te staccato ogen. Maar hoe zorg je ervoor dat bij wisselende lichtomstandigheden de sluitertijd op bijvoorbeeld 1/50 blijft als je niet kunt spelen met het diafragma, zoals bij de DJI Mavic Pro het geval is?

Die vraag werd onlangs gesteld in de Facebookgroep Dronefotografie en -video. Groepslid Michiel de Leeuw van Weenen gaf vervolgens het volgende zeer uitgebreide antwoord, dat hier met toestemming is overgenomen:

3 WAARDEN om (mogelijk) iets mee te doen:
1-Shutterspeed/Sluitertijd – Hoe LANG duurt de belichting.
(lagere waarde = meer (over)vloeiende beelden. hogere waarde = meer staccato beelden. Voor fotografie geldt dus: Nachtbeelden = lagere sluitertijd. Sportbeelden = hogere sluitertijd.)
2-ISO of ND filters. ISO = gevoeligheid van de sensor.
3-Diafragma-opening (2.8/4/5.6/8 etcetera). > Hoe VEEL licht laat je door.

GRONDCAMERA VIDEO
Bij een grondcamera laat je (tenzij je iets artistieks wilt doen) de shutter speed altijd gelijk. Dat is 2x het beoogde aantal fps van je tijdlijn. Dus normaal gesproken 1/50, uitgaande van een framerate van 25 fps. Men heeft bedacht dat je dan de meest natuurlijke beweging krijgt. Maak je het lager dan vloeien de beelden steeds meer in elkaar over. Maak je het hoger dan wordt het onnatuurlijk, meer staccato. Je bent dus (kort door de bocht) altijd aan het spelen met de ISO/ND-filters en de diafragma-opening. Bv. als je graag met diafragma 2.8 filmt, dan gooi je op een zonnige dag een ND filter ervoor. Als je binnen filmt op een winterse dag dan gooi je de ISO omhoog. En dat kan tegenwoordig met de moderne camera’s al ruisvrij bij meer dan 10.000 ISO (tot zelfs 100.000 ISO).

Bij een framerate van 25 fps film je het liefst met een sluitertijd van 1/50 seconde

DRONE VIDEO
Het lastige is dat je bij de meeste drones een fixed diafragm hebt. Deze is (gek genoeg) meestal 2.8. Dus met deze waarde kun je niet spelen. Als je buiten filmt heb je vrijwel niets aan je ISO. Het is toch vrijwel altijd te licht om daar iets mee te doen. ISO speelt eigenlijk alleen maar binnen een rol. Dus deze laat je zo laag mogelijk. Meestal is dat waarde 100. Kortom: Het enige waar je mee kan spelen is de sluitertijd. En om een beetje goede belichting te krijgen moet je soms met je sluitertijd heel hoog gaan zitten. Of…. je moet ND-filters toevoegen. Dan leg je dus een soort zonnebril over je lens waardoor het allemaal wat donkerder wordt. (overigens heeft de Phantom 4 Pro wel een variabele diafragma opening tot 11. Vandaar dat veel professionals de P4P verkiezen boven de Mavic Pro).

ND-filters en polarizers voor de Mavic Pro

DUS WAT NU?
Dit allemaal wetende. Wat is wijsheid? Zelf heb ik (met mijn oude Phantom 3) slechte ervaringen met een te lage sluitertijd. Regelmatig had ik onscherpe beelden. Daarnaast is het gewoon een hoop gedoe en ben je niet flexibel als je constant in de weer bent met ND-filters.
Mijn advies (voor drones met een fixed diafragma): Zet overexposure warning aan (dan krijg je een zebra-patroon als het beeld overbelicht is). Zet ISO zo laag mogelijk. Neem, afhankelijk van het weer, een ND filter van 8 of 16.
Dus…. Zet je drone aan. Richt de camera op een stuk land EN lucht, met de zon mee (dus niet tegen de zon in). Speel met je diafragma totdat je de zebra-patronen ziet. Dan weet je: als ik de waarde hoger dan dit zet, dan is alle informatie weg. Dus zet je diafragma lager tot je gewoon mooie luchten ziet. Is je sluitertijd nu veel te hoog, schroef er dan een ND filter voor. Is het acceptabel (bv. rond de 50), laat het dan lekker zo. Je hebt dan nog wat ruimte om het iets aan te passen. Ga lekker vliegen en pas de waardes niet teveel aan.

Heel veel meer kan ik niet toevoegen aan deze uitleg, behalve de tip dat je  tijdens het maken van een shot liever niet de belichting aanpast, want dat ziet er eigenlijk altijd onnatuurlijk uit (tussen shots door kun je natuurlijk wel de settings aanpassen). En haal verder een goeie set ND-filters in huis, bijvoorbeeld die van PolarPro. In dit artikel lees je meer over het gebruik van ND-filters. De filters van PolarPro zijn er ook voor de Mavic Pro.

Mensen centraal in deze dronevideo van Nieuw-Zeeland

Ruim een jaar heeft Matt Bolton erover gedaan, om deze dronevideo van Nieuw-Zeeland te maken. In het dagelijks leven is Bolton – zelf geboren en getogen in Nieuw-Zeeland – dronepiloot en videomaker, en dat is wel te zien aan de video.

Bolton voelde zich min of meer verplicht om zijn thuisland een keer zo mooi mogelijk in beeld te brengen. “We zijn gezegend dat we in zo’n mooi land wonen. Soms voel ik me wel een beetje schuldig dat we dat als de normaalste zaak van de wereld zien.”

Leuk element aan de video is dat er in bijna alle shots wel mensen te zien zijn, of menselijke activiteiten. Dat geeft toch wat meer dynamiek aan een dronevideo, zeker als die verder voornamelijk bestaat uit natuuropnamen. Alle opnamen werden gemaakt met een DJI Phantom 4.